[linczerka]

Witam serdecznie
Czy ktoś z Was ma w klasie dziecko z cukrzycą? Jak sobie radzicie?

[Basiek70]

a ja zapytam, w czym problem?
bo miałam z cukrzycą, miałam z silną astmą, mam z niedosłuchem i implantami, miałam dziecko z zaburzeniami psychicznymi, miałam z protezą stopy, miałam z mukowiscydozą i miałam w okularach, i dużo różnych innych dzieci też miałam

[linczerka]

[Basiek70]

a, o to chodzi
są procedury
po pierwsze, zaświadczenie od lekarza z informacją, jakie leki, jak i kiedy dziecko musi przyjmować
po drugie, upoważnienie rodziców dla nauczyciela do podawania powyższych leków zgodnie z zaleceniami lekarza (jak rozumiem, nie ma pielęgniarki w szkole)

[linczerka]

Mam wszystko, pełną dokumentację. Nawet zlecenie od lekarza dla nauczycieli. Glukagon podam bez wahania, gdyby trzeba było. Upoważnienie od rodzica niestety nie ma mocy prawnej. Pielęgniarki w szkole nie ma. Czy takie zlecenie lekarskie na podawanie leków wystarczy? W przepisie o zakazie podawania lekarstw nie ma nic na ten temat.

[Basiek70]

upoważnienie od rodzica jest uzupełnieniem zaświadczenia lekarskiego; lekarz ordynuje podawanie lekarstw, ale tylko rodzice mogą upoważnić inną osobę do realizowania jego zaleceń, bo to oni są prawnymi opiekunami dziecka
zakaz podawania lekarstw dotyczy pomocy doraźnej, przy chorobach przewlekłych, kiedy leki podawane być muszą, lekarz wystawia rzeczone zaświadczenie, a rodzice szkołę do jego realizacji upoważniają

[Basiek70]

jeśli np dziecko ma przyjmować antybiotyki, ale może chodzić do szkoły (mój uczeń miał zapalenie kłębuszków nerkowych), lekarz wystawia zaświadczenie, jaki lek w jakiej dawce w jakim terminie dziecko ma przyjmować, a rodzic upoważnia nauczyciela do podania dziecku danej dawki leku o danej godzinie (upoważniam panią XY do podawania mojemu dziecku XY leku ABC codziennie od poniedziałku do piątku o godzinie 12.00 zgodnie z załączonym zaświadczeniem lakarskim)
oczywiście lek jest przekazany nauczycielowi, nie dziecku!
acha i powinien być przechowywany w szkole (jakbyś np się rozchorowała cedujesz jego podanie na konkretną osobę - to ważne, żeby zawsze konkretna osoba była uprawniona do podania leku, zeby nie zaszła sytuacja podania go dwa razy albo nie podania wcale)

[Basiek70]

[edzia]

[Basso profondo]

[edzia]

W sumie to się dziewczynie nie dziwię. Dlaczego niby ma nie wierzyć szkoleniom, a nam tu na forum dać wiarę?

[Basso profondo]

Przecież to nie kwestia wiary, tylko faktów. Naturalne powinno być, że jeżeli mi szkoleniowiec mówi o jakimś zakazie czy nakazie, to go proszę o wskazanie konkretnego przepisu.

[Basiek70]

edzia, miwues, patrząc jednak zupełnie realnie i zdroworozsądkowo, dla mnie jest oczywiście oczywiste, ze nikt obcy w żadnej instytucji nie może ot tak sobie podać dziecku leków, więc wg mnie nie ma tu sensu dyskusja o zasadności podania ich tylko w przypadku zalecenia lekarskiego oraz mając upoważnienie rodziców

[linczerka]

W Ustawie o zakładach opieki zdrowotnej z dnia 30 sierpnia 1991 roku (Dz.U. z 1991 r., nr 91, poz. 408, z późn. zm.) mówi się, że: „Świadczenia zdrowotne udzielane są wyłącznie przez osoby wykonujące zawód medyczny oraz spełniające wymagania zdrowotne, określone w odrębnych przepisach".
Nie wykonuję zawodu medycznego. A które przepisy upoważniają nauczyciela do wkraczania w kompetencje opieki medycznej?
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie zakresu i organizacji profilaktycznej opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą z dnia 22 grudnia 2004 roku (Dz.U. nr 282, poz. 2814) oraz Ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 roku (Dz.U. nr 210, poz. 2135, z późn. zm.) tylko pielęgniarka i higienistka szkolna mają prawo dokonywania zabiegów leczniczych, a także obowiązek współpracy z rodzicami i lekarzami.
Nauczyciel jest osobą zobowiązaną do opieki nad uczniem, w związku z czym w razie narażenia ucznia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu podlega zaostrzonej odpowiedzialności (art. 160 § 2 Kodeksu Karnego).
Art. 162 § 1 Kodeksu Karnego mówi, że: „Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3".
Art. 162 § 2 Kodeksu Karnego: „Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej".

[Basiek70]