[vuem]

Andulencjo,

Teraz trzeba założyć, że jak człowiek nie dostanie do ręki sprzętu i gotowych materiałów to nic nie zrobi. Jedyną reakcją jest nie mam i to się nie da zrobić.
Pamiętam, że zestawy zdjęć do ćwiczeń wycinałem ze starych gazet kolorowych zbieranych od wszystkich znajomych, a foliogramów własnej produkcji stos gdzieś jeszcze leży. Magnetofon własny woziłem do szkoły zanim ta zakupiła takowy.

Teraz sytuacja jest diametralnie inna, a ludziska narzekają.

Jakoś ciężko uwierzyć, że nie ma dostępu do ksero, bo jeśli szkoła nie finansuje takich rzeczy, to uczniowie się składają lub/i kupują papier.
Przy różnego rodzaju projektach, funduszach szkoły zakupują sporo sprzętu...i bez sensu jest nadal jak mantrę powtarzać tego nie ma, tamtego nie ma.
W dobie wszechobecnych egzaminów i sprawdzianów wytłumaczenie, że muszę te kilka razy do roku mieć skserowany test nie stanowi problemu.

[mr_pl]

Andulencjo - problem jest znacznie bardziej skomplikowany, nie zamierzam się rozpisywać. To nie temat o tym.

Wróćmy do tematu zostawania w zawodzie nauczyciela lub nie.

[Andulencja]

[mr_pl]

Gorzej jak ktoś się zaangażuje, rozpocznie długoterminowe projektu a tu cap - do widzenia.

[Jolly Roger]

[vuem]

Cytat:

Satysfakcja z nauczania takich maluchów niepomiernie większa, bo tam zachwyt jest spontaniczny, bez oglądania się na innych, bo pociągnąć grupę do zabawy czy zwariowanego projektu jest bez tych kalkulacji nastolatków czy to już obciach czy nie.

Brzmi przekonywająco...z jednym jednakże zastrzeżeniem. Bo, gdy im trudniej jest człowieka zaangażować, czy pomóc mu radość czerpać z pracy, tym radośniej się człek czuje, gdy się to udaje

Jolly Roger napisał/a:

rzetelny fachowiec nie odróżnia pracy na chwilę i na lata. Kwestia podejścia do swoich obowiązków. Jeśli jest partaczem to będzie partolił niezależnie czy przyszedł na półroczne zastępstwo czy się zasiedział.

Podpisuje się pod tym "ręcami i nogami".

Jest jeszcze jeden aspekt na mój gust, który niektórych dotyczy. Roszczeniowa postawa...od samego początku, od pierwszych chwil pracy

Amerykańscy prezydenci często mówią niemądre słowa, ale czasem warto ich cytować. Parafrazując JFK-ja napisałbym ""Nie pytaj, co twoja szkoła może zrobić dla ciebie, zapytaj, co ty możesz zrobić dla swojej szkoły"...najpierw, a potem dopiero analizuj, co Ci się należy.

By się jednak do tego przekonać trzeba po "drugiej stronie katedry" widzieć ludzi, nie "przychodzić do szkoły za tysiąc-pincet", tylko przychodzić na spotkanie z ludźmi, których się lubi i którym chce się pomóc...i z tego czerpać satysfakcję przede wszystkim.
Frustracja z powodów finansowych, z powodu natłoku jakiejś papierologii, szczególnie w pierwszych latach pracy, do niczego dobrego nie doprowadzi.
Zabiera nadzieję, dewastuje marzenia i kończy się wypaleniem lub wypadnięciem z zawodu.
A wystarczy jedynie to zaakceptować jako pewien koszt, czy niedogodność...wierząc, że kiedyś się to może zmienić.
Bo są szkoły, gdzie dobrą pracę się docenia, bo są szkoły, w których można zapomnieć o niezliczonych raportach, zestawieniach, analizach i innych ewaluacjach, gdzie warunki pracy są lepsze.
Szkoła nie wygląda tak jak ja malkontenci malują