[nauczycielka12]

Witam serdecznie. Mam pytanko do wszystkich polonistów? Jakie konkretnie formy wypowiedzi pisemnej należy omówić w klasie IV? Dodam, że do tej pory zrobiłam już list, przepis, zaproszenie, kartkę pocztową i plan wydarzeń. Pomimo tego, że charakterystykę omawia się w późniejszych klasach, to ja swoim uczniów wstępnie już o niej opowiedziałam. Co jeszcze? Z góry dziękuję i pozdrawiam

[koma]

Realizujesz przecież jakiś program nauczania - on sugeruje, jak 'rozłożyć' podstawę programową na cały etap kształcenia. Pomóc również Ci może podręcznik, jaki do tego programu wybrałaś.
W klasie IV robi się przede wszystkim opowiadanie - na podstawie własnych przeżyć i w oparciu o lekturę. Ponieważ czwartoklasiści maja w programie baśnie, można pokusić się o pisanie baśni. Robi się też opis (np.zwierzęcia domowego - kota, psa).
W klasie czwartej musisz dzieci 'rozpisać' - zwykle po kształceniu zintegrowanym w ogóle nie maja tej umiejętności! Mogą pisać kilkuzdaniowe wspólne i samodzielne wypowiedzi redakcyjne na różne tematy.

[paweł_polonista]

Zgadzam się z przedmówcą! Twój program nauczania na pewno zawiera te formy wypowiedzi pisemnej, które są obowiązkowe w IV klasie SP. Co do "rozpisania", prawdą jest, że uczniowie nie mają wyrobionego nawyku pisania czegokolwiek. Pismo jest koślawe, często nie znają podstawowych zasad ortografii, których znajomość jest obowiązkowa, nie potrafią pisać spójnie przede wszystkim! Sam mam dziecko w I klasie SP i widząc te "podręczniki", które wychowawczyni tak zachwalała na zebraniu, jestem załamany. Dzieci w SP, oczywiście w klasach I-III, uczą się tak wielu bezużytecznych rzeczy, nie piszą, mało rysują, modelina czy plastelina to już w ogóle "nowość". Przez to uczniowie mają płytką wyobraźnię i nie potrafią wymyśleć niczego poza tym, co już poznali. Być może dramatyzuję, ale to nauczanie zintegrowane to wg mnie porażka!
Pozdrawiam.
Paweł

[koma]

[abe]

zastanawiam się czy macie jakieś metody na nauczenie dzieci pisania wypracowań. ja- wyjaśniam,że praca musi mieć trójdzielną budowę ( wstęp, rozwinięcie, zakończenie) oraz zbieram razem z dziećmi argumenty za i przeciw, które sami muszą posklejać w logiczną całość. ale i tak mają wiele trudności z pisaniem. nie wiem- czy moja metoda jest dobra ?

[mateoo]

Można dzieciakom pokazać - jeśli mają w sobie kroplę zapału humanisty - będą pisać, w przeciwnym razie lać wody nie będą

[abe]

Co pokazać ? Przykładową pracę ? Bo nie bardzo rozumiem. Ale czasami też tak robię, że pokazuję przykładowy tekst - ale i tak nie rozumieją, że to co piszą musi mieć ręce i nogi. Nagryzmolą chaotycznie kilka zdań i nie patrzą na przykładowy tekst. Dlatego moje próby nauczenia ich pisania wypracowań- wydają się mi -BEZNADZIEJNE.

[ejwa]

Ja zaczynam od wzorcowego opowiadania z miejscami do uzupełnienia. Na początku są to tylko pojedyncze wyrazy, a później całe zdania, bądź kilka zdań. Później uczniowie otrzymują plan i na jego podstawie piszą opowiadanie.

[malgala]

Pamiętam jeszcze jak nasza polonistka w szkole podstawowej uczyła nas pisać wypracowania.
Najpierw uczyliśmy się opowiadać przeczytaną czytankę, książkę (o filmach mowy nie było, bo telewizja na wieś jeszcze wtedy nie dotarła). Potem przyszła kolej na opowiadanie wymyślonych historyjek. Jak już radziliśmy sobie z budowaniem sensownych, płynnych kilku zdaniowych wypowiedzi, zaczęliśmy je zapisywać. Było to wspólne redagowanie krótkich opowiadań, opisów, listów. Każda z tych form poprzedzona była planem.
Muszę przyznać, że metoda ta była bardzo skuteczna. Moje koleżanki w liceum, gdzie wymagano już od nas plany wypracowania, pisały go zawsze na końcu. Ja zaczynałam od planu, chociaż pisałam go najpierw na brudno w bardzo ogólnym zarysie, a potem, w trakcie pisania wypracowania rozbudowywałam i nanosiłam pewne poprawki.

[abe]

dziękuję za cenne rady! na pewno je wykorzystam. pozdrawiam.

[mateoo]

[[uczeń]santos]

Ucząc nas np. pisania rozprawki, polonistka zawsze pisała pierwszą rozprawkę z nami. Podawała temat a my podawaliśmy możliwe argumenty, odwołując się do literatury.