[[uczeń]zakłopotany uczen]

Na języku polskim napisałem taką pracę (przedstawię ją całą):

Cytat:

Kiedyś, jak zaczynałem programować różne programy miałem pewien problem. Chodziło o to, iż nie mogłem poradzić sobie z zapamiętywaniem wszystkich funkcji. Było to straszne, ponieważ szukanie każdej funkcji w siedmiuset stronicowej książce było dość kłopotliwe. Od początku chciałem programować same duże projekty, lecz było to niemożliwe. Jednak poradziłem sobie z tym problemem robiąc osobny program dla każdej funkcji. Byłem wtedy (i nadal jestem) z siebie dumny, że udało mnie się to wszystko zapamiętać.

Nauczycielka powiedziała że nie jest to opowiadanie i nie może mi tego zaliczyć. Tematem pracy było "Udało mi się pokonać tę trudność" i miałem napisać opowiadanie. Według mnie to jest opowiadanie a według nauczycielki j. polskiego nie. Czy według was to jest opowiadanie?

[wulina]

Zdecydowanie nie! Popieram Twoja nauczycielkę! Gdzie tu jest akcja opowiadania? Ciąg przyczynowo-skutkowy? Wstęp, rozwinięcie, zakończenie? To tylko krótka wypowiedź na zadany temat. Nie opowiadanie.

[[uczeń]zakłopotany uczen]

Mimo wszystko proszę o wypowiedź jeszcze kilku osób, gdyż zawsze lepiej mieć jedną rzecz potwierdzoną wielokrotnie.

[malgala]

[Basso profondo]

No i fatalny język, fatalny.

A te "kwiatki" wręcz powalają:
Kiedyś, jak zaczynałem
udało mnie się

[Majrzena]

Zgadza się: to nie jest opowiadanie. I język też kiepski - operujesz bardzo ubogim słownictwem.