[[uczeń]Hersylia]

Ta dziewczynka z Twoich puzzli Boze to Tosia, bohaterka najnowszego Kubusia w 3d, którego zapodawali jako dobranockę Pieska jakoś nie mogę zidentyfikować, ale zapewne też tam był

[[rodzic]MarciM]

A my byliśmy w kinie na muminkach i było jeszcze lepiej niż przewidywałem. Bałem się trochę, że dzieci nie przyciągnie ta technika animacji pod postacią kukiełek. I się grubo pomyliłem bo przyjęły całą bajkę entuzjastycznie. A potem poszliśmy na pączki i porównywaliśmy kolory ciastek z pogodą za oknem ponieważ w bajce był motyw o tym, że świat w związku z nadejściem komety tracił kolory. Czyli nawet jak jest szaroburo za oknem to można ciekawie spędzić dzień.:)

[Helenka]

Wtrącę się, bo u Andersena akurat jest tak, że bardzo złe i okrutne rzeczy dzieją się tylko tym złym, którym się należą. Zresztą trzeba też pamiętać o tym, że w czasach kiedy te bajki powstawały takie okrutne obrazki jak głodne i zmarznięte dziecko sprzedające zabawki, były raczej standardem niestety.
Co do Muminków to ja je uwielbiam! Szczególnie takie proste i spokojne podejście do życia.

[[rodzic]MarciM]

Żeby tak więcej ludzi się wtrącało.:)
Trochę mi to rozjaśniło problem przemocy w bajce. Może dziewczynka z zapałkami nie jest przyjemną bajką bo bohaterka umiera bynajmniej nie śmiercią bohaterską. Ale to chyba nie jest przemoc. Tak mi się wydaje. Raczej przykry element tego świata. Dziewczynka z zapałkami może nie wywołuje strachu ale potrafi mocno zasmucić. I ten opis samego odejścia dziewczynki w formie zaśnięcia.
Co do twojego zdania względem muminków to zgodzę się tylko jak dodamy, że to jest mnóstwo przygód! Ale już kilka osób z którymi rozmawiałem właśnie kojarzy muminki z sielanką a to jest przecież prawdziwa przygodówa- chociaż w lekko odrealnionym świecie.

[linczerka]

Muminki weszły w kanon literatury biblioterapeutycznej (w zasadzie to wybrane rozdziały omawia się na biblioterapii).
"Dziewczynka z zapałkami" jest doskonała dla dzieci, które przeżyły śmierć najbliższych i nie mogą się odnaleźć. Jest bardzo mało wartościowych utworów literackich traktujących o śmierci (jak np. Lampo - "O psie, który jeździł koleją"), a to jest potrzebne. "Dziewczynkę z zapałkami" można potraktować nie tylko w kategorii śmierci. To doskonałą lektura ucząca empatii, bo przecież dziewczynce nikt nie pomógł. Robią to dzieci poprzez zmianę zakończenia baśni. Według dziecięcego scenariusza kończy się happy endem. Baśń wyzwala u dzieci potrzebę działania, zrobienia wszystkiego, by Dziewczynka z zapałkami miała godziwe życie. Rozmawiając z dziećmi na temat losu Dziewczynki usłyszałam, że "baśń nie jest o śmierci tylko o obojętności dorosłych, o ich lodowatych sercach i dlatego akcja toczy się zimą, w okresie, w którym serca ludzi powinny być szczególnie otwarte na krzywdę ludzką".

[Helenka]

[linczerka]

W oparciu o wybrane rozdziały (decyduje tematyka) przeprowadza się zajęcia biblioterapeutyczne dla dzieci. W tym wszystkim najważniejsze jest przeżycie dziecka catharsis (katharsis). Znajdziesz znaczenie tego słowa. Generalnie to oczyszczenie, odblokowanie. Bardzo dobra metoda. W sumie do tego oczyszczenia dzieci dochodzą same. Tu są takie namiastki zajęć http://www.profesor.pl/pu...m-terapeutyczny

[Helenka]

Ciekawe . Chodzi o jakieś konkretne kategorie problemów jak traumatyczne przeżycia, czy to pomoc w jakiś problemach adaptacyjnych?

[linczerka]

Są to konkretne kategorie problemów (np.alkoholizm w rodzinie, nieuleczalna choroba, pobyt w szpitalu, strach przed ciemnością, brak przyjaciół- samotność, śmierć). Do tych kategorii problemów jest odpowiednia literatura. Ciekawe są bajki biblioterapeutyczne Molickiej.

[[student]dutka]

Czyli całkiem nieświadomie trafiłam, wybierając akurat tą bajkę, jako mającą dobry wpływ na dzieci.

[linczerka]

"Koszmarny Karolek" Francesca Simon - to zabawne przygody chłopca. Po dobrej dozie humoru można porozmawiać o poważnych sprawach wychowawczych.

[Helenka]

linczerka "Koszmarny Karolek" mnie bardzo denerwuje. Z kolei "Muminki" zawsze działały na mnie kojąco. Ciekawe czy to coś znaczy .

[linczerka]

Helenko, oprócz problemu w biblioterapii, literaturę dostosowuje się do stanu emocjonalnego dziecka, jego temperamentu. Trudno Cię ocenić na podstawie jednego zdania, ale podejrzewam, że jesteś osobą z werwą, o typie ruchliwym lub pobudliwym, jak coś zaczniesz robić, to ma to wszystko iść po Twojej myśli. Wybuchasz łatwo, ale i łatwo opanujesz te emocje.
Jeśli tak jest, to potraktuj to jako odpowiedź na swoje pytanie. Przynajmniej w sensie teoretycznym. Potrzebujesz wszystkiego o charakterze incytacyjnym (hamowania).
Koszmarnego Karolka polecam osobom z zahamowaniem werbalnym, z mała pasją życia, a więc takiej osobie, którą trzeba pobudzić. Stąd Muminki i Karolek przeznaczone są dla dwóch skrajnych emocji i temperamentu. Muminki uspokajają, Karolek pobudza.

[izkaolek]

Bajki trzeba wybierać ostrożnie, szczególnie filmowe. Moja obecnie prawie dorosła córka do dziś wspomina, że Muminki ją przerażały w dzieciństwie. Chodzi np. o Małą Mi, która kojarzyła jej się z czarownicą, ale nie tylko. Potem nie mogła spać, bo się bała. Oczywiście mam na myśli animację.
Jak obserwowałam swoje córy, każda sięgała po inne książki. Jedna w wieku lat 6 "mordowała" Anię z Zielonego Wzgórza a inna Bajki Ezopa. Jedno z moich dzieci nie cierpiało czytać, nad czym bolałam. Na szczęście wszystkie lubiły słuchać, kiedy im czytam, więc robiłyśmy to co wieczór. W takiej formie nawet zbyt trudna jak na ich wiek (nie pamiętam ile wtedy miały) książka "Zew krwi" je zachwyciła, a w krytycznych momentach wyjaśniałam im to, czego nie zrozumiały i dodawałam otuchy. To są bardzo dobre wspomnienia.
Najważniejsze moim zdaniem nie zostawiać dziecka samego z tym, co obejrzało lub przeczytało.

[[rodzic]MarciM]

Linczerka- o biblioterapii wiedziałem właśnie tylko tyle, że jest. A to co piszesz wydaje mi się bardzo ciekawe. Mam jednak wrażenie, że w biblioterapii nie chodzi o to żeby zrezygnować z rodzica aby wytłumaczyć dziecku jakieś zjawisko tylko wzmocnić to co może człowiek rozmową za pomocą bajki.
Nie chcę mędrkować bo się na tym nie znam ale może warto powiedzieć to o czym nadmieniłaś mówiąc że Karolek może być wstępem do rozmowy z dzieckiem.
A tak osobiście to muminki wydają mi się średnie jeżeli chodzi o intensywność. Tak samo oceniam dzieci i swój. Może masz racje jeżeli chodzi o jakieś fragmenty.
Dyskusja o dziewczynce z zapałkami też mi przypomniała coś. Tam rzeczywiście rzucało się prawie perwersyjne opisywanie gasnącego życia dziewczynki. Tak jakby świat wolał wydać pokłady energii na opis cierpienia zamiast je zwalczyć.