Dodaj publikację
Autor
Małgorzata Obraniak
Data publikacji
2008-02-25
Średnia ocena
0,00
Pobrań
216

Zaloguj się aby ocenić lub skomentować publikację.

Lekcja jest syntezą wiadomośći na temat liryki miłosnej do czasów pozytywizmu włącznie. Przeprowadzenie jej można zaplanować np. na Walentynki w klasie II LO.
 Pobierz (doc, 44,0 KB)

Podgląd treści


Scenariusz syntezującej lekcji dla klasy II LO

Temat: Miłość niejedno ma imię – różnorodność poetyckiego wyrażania uczuć.

Cele lekcji:
- przypomnienie podstawowych wiadomości z zakresu liryki miłosnej od średniowiecza do pozytywizmu
- interpretacja przykładowych erotyków – zwrócenie uwagi na konstrukcję wypowiedzi miłosnej, język uczuć, obraz kobiety, rolę przyrody
Uczeń :
- potrafi poprawnie recytować utwory poetyckie
- dokonuje ich analizy i interpretacji,
- operuje terminami z zakresu teorii literatury
- łączy utwór z założeniami i hasłami epoki literackiej, w której powstał

Metody:
Wykład – przypomnienie wiadomości o liryce miłosnej
Pogadanka – analiza i interpretacja wierszy
Praca z tekstem

Środki dydaktyczne:
- Teksty wierszy J. Kochanowskiego, J.A Morsztyna, F. Karpińskiego, A. Mickiewicza,
A. Asnyka
- muzyczna interpretacja wiersza „Niepewność”

Przebieg zajęć:
1.Sprawy organizacyjne
2. Podanie celów
3. Przypomnienie historii liryki miłosnej i tekstów charakterystycznych dla poszczególnych epok:

W epoce antycznej liryka była gatunkiem dominującym na przełomie VII i VI w p.n.e. Pieśni miłosne rozpowszechnił m. in. Horacy.

W XII w n.e. z liryki miłosnej zasłynęła Prowansja, dzielnica południowej Francji. Lirykę tę tworzyli trubadurowie- wędrowni poeci- pieśniarze, zapraszani często na dwory władców i możnych panów. W utworach miłosnych kobieta była idealizowana. Poeta opisywał jej wdzięki, skarżył się na nieczułość, brak wzajemności, zapewniał o swym uczuciu. Była to liryka konwencjonalna. Posiadanie pani swego serca należało do ówczesnej mody dworskiej.
Każda epoka literacka wytwarzała swój własny model poezji erotycznej, w którym odbijał się charakterystyczny dla niej sposób odczuwania.
A.
Pieśń VII Jana Kochanowskiego jest przykładem liryki miłosnej czasów odrodzenia.
Odczytanie pieśni. Analiza i interpretacja:
- Jaka sytuacja liryczna jest przedstawiona w wierszu?
• Rozstanie, pożegnanie.
- Jaki jest to rodzaj liryki?
• Liryka wyznania.

- Jakie uczucia są przedmiotem wyznania podmiotu lirycznego?
• Smutek, żal, tęsknota z powodu rozstania z ukochaną. Podmiot liryczny mówi o tym, że wraz z rozstaniem straci „dobrą myśl”, radość, optymizm, będzie smutny, ale będzie żył nadzieją, że wnet się zobaczą „Jeno smutnego serca podpierać nadzieją”. Uczucie do kobiety zabiera mu jakby wolność: „A z tego mię więzienia nikt nie wyswobodzi”
- W jaki sposób mówi o uczuciach?
• Spokojnie, bez gwałtowności (stoicyzm – zachowanie wewnętrznego spokoju, opanowanie w trudnych sytuacjach)
- Jak przedstawiona jest ukochana?
• jako wyjątkowo piękna: „pani wszech piękniejsza”, „wdzięczny głos i przyjemne słowa”, „udatna noga” (epitety)
• „Twoje nadobne lice jest podobne zarzy”…(porównanie homeryckie)
- W jaki sposób ukazana jest przyroda w tym wierszu?
• jest ona ożywiona – personifikacja- przeżywa rozkosz z obcowania z kobietą. Podmiot liryczny zazdrości jej, że będzie mogła widzieć, słyszeć i dotykać ukochaną: „szczęśliwa to droga…”
- Jaki jest to rodzaj wiersza?
• sylabiczny ...